Historia: 315. rocznica budowy kościoła filialnego pw. Świętego Rocha w Proszowie. Część I

Parafia Krzyżowniki posiada sporo ciekawych zabytków, które znajdują się na jej terenie. Jednym z nich jest kościół filialny w Proszowie, należący do tych świątyń, których opisywanie sprawia największą przyjemność. Historyczne wyposażenie tego miejsca, lata zanoszonych modlitw, trosk, próśb i podziękowań do Boga sprawiają, że kościół ten ma swój klimat, dla którego miłośnicy podróżują i zwiedzają cuda drewnianej architektury. Jak przez szereg lat o tę świątynię dbały poprzednie pokolenia, tak i my musimy o nią dbać dla kolejnych, które będą po nas. Co tu dużo mówić – ten mały wiejski kościółek jest niezwykle wartościowy i po prostu piękny. Proszowska świątynia w 2026 r. przeżywa 315-lecie swego istnienia

Wieś znajduje się w północno-wschodniej części Kotliny Śląskiej, 27 km od Kępna i 17 km od Namysłowa. Proszów położony jest około 180 m n.p.m. Nazwa wsi wywodzi się od Prosza. Wieś została lokowana w XIII w. na prawie średzkim i z tego też wieku pochodzi pierwsza wzmianka o Proszowie.
We wczesnym średniowieczu, czyli od 1245 r., ziemie proszowskie stanowiły własność biskupów wrocławskich. 25 lutego 1251 r. biskup Tomasz I przekazał wieś Proszów rycerzowi Leonardowi Godzisławowi, powierzając mu funkcję pierwszego sołtysa. Godzisław zarządzał biskupimi dobrami w Proszowie do 1262 r.

~ Opracował Maciej Oscenda

Więcej w nr 34 (1696) 2026 r. „Tygodnika Kępińskiego”